کوڅه کې مړه دوړه پرته وه، موټر په تیزۍ روان وو، دځوان مټ ولګیده، په خاورو ککړټایرونه لامده شول، کوچني لښتي کې اوبه په یوه اوبله ولاړې، تورې شیشې په دوړو کې پټي وې.

 سړي خپلو کالو ته وکتل سر يې پورته کړ، موټر په دوړو کې ورک وو.

 شونډي يې خلاصي شوي، نن ورځ انسانیت بیخې کډه کړي ده، ته ګوره فکر به کوې چې یوڅوک ورپسې دې.

پښا پورته شوه، دمخابرې سکرین شنه رڼا وکړه، شاهین دوه شاهین.....

 دمخابرې غږ ورک شو.

د مخي په سيټ کې ناست کس د شا سیټ ته وکتل، تور اوږده ویښتان په سره دسمال پراته ول.

په بغل شو، ويې ویل، چپ لورته تاو شه، موټر کوږ شو، سپي منډه کړه، دهارن غږ دوهمي کوڅي ته ورسیده.

 په دوړو سپیره ټایرونه نور هم تیز تاو شول.

موټر چلوونکي وویل، باید ژر له دې سیمي څخه ووځو کنه خطر زیاتیږې.

دځوان زنګنونه درانه شول، دمیل خوله موټر چلوونکي ته برابره شوه، یوه او بله خوا يې وکتل، د کمیس ړستونی لوند شو، په تندي څو ویښتان سریښ شول، خوله يې وچه کړه.

 ځوان څلور خواوي څارلي، له کلې ووتل، په سپیره دښته کې په موټر پسې مړه دوړه پورته کیده، دځوان سر شاته څوکۍ ونیو، شوندي يې خلاصي شوي.

دې خلکو ظلم کولو ته مجبوره کړم ، دموټر له یو بغل سره دوړي یوځايې رواني وې، په شیشه به مړه خاوره کښته خوشې شوه.

 شورماشور زیات شو دځوان په ویښتانوکې یخه هوا ننوته، سپین بلوز له سیني جلا شو، دسیني ویښتان لامده ښکاریدل، موټر کې دتلویزیون په ښیښې مړ ګرد پروت وو، دځوان بغل ته ښیښه پورته شوه، میل د دوو پښوپه منځ کې ودریده.

 دځوان په لاس شوي ساعت بټه ګوته تیره شوه، ساعت ګر په ۱۲ بجو ولاړ وو.

دشا په سیټ کې نری غږ پورته شو، ځوان اورمیږ کوږ کړ له سپین ټیکري تور ویښتان راوتلي وو، په سره دسمال ویښتان په یوه او بله خوا ولاړل. ځوان کښته وکتل له بکسه نیم کتاب راوتلی وو.

نیم ساعت وروسته موټر په نرۍ کوڅه ننوت، ماشومانو منډي کړي، چرګانو چیغي کړي، خره وتوریده په خره بار د ریشقي پنډه کږه شوه، ځوان دخرې پړی ونیو د موټر په دوړو کې پټ شو، ځوان له خرې سره یو ځاي حرکت وکړ، په بام ولاړي میرمني موټر ته کتل، دهلک مخ درد احساس کړ، دسړي له خولي ناړي بادېدلي نه مې درته ویل چې کوڅه کې مستي مکوه که اوس يې وهلی وای.

د جومات ملا دوهمي سجدې ته کښته شو، دموټر هارن يې پام دباندي واړول.

درې بجې وې، تلفن وشرنګیده، ځوان له بلې ویلو وروسته حیران ودریده، شنه دروازه خلاصه شوه، کوڅه کې ماشومانو لوبې کولي، شیبه وروسته په کوڅه کې تور موټر داخل شو، ځوان کورته منډي کړي کوټه يې خالي کړه، په سراي کې دموټر غږ پورته شو.

دروازه بنده شوه، د ځوان لاسونه د نجلۍ تر مټو را تاو شول دموټر بغل ته په ونه جګه نجلۍ ودریده، لاسونه يې شاته تړلي وو، ځوان ورو وویل درځه خوشي بې ځایه حرکت ونکړي.

دنجلۍ په سر لاس کیښودل شو، سر يې ټیټ کړ په توره خونه کې نجلۍ او هلک یوازي پاته شول.

 ځوان وویل که زما خبره مني بیابه له دې عذابه خلاصه شې او که خپلې سرزوري ته ادامه ورکوي ژوند به دې په همدې توره خونه کې وې.

ور بند شو ځوان ووت، شیبه وروسته خوني ته بله ځوانه نجلۍ ننوته، وچه ډوډۍ له مستو سره په غولي کیښودل شول، دنجلۍ له خولي تړلی دسمال لرې شو هغې اوږده ساه واخیسته، له کیلکیڼي پرده کش شوه، نجلۍ سترګي پټي کړې.

 دلمر رڼا ته  نرۍ شوڼدې خلاصي شوي، اې ظالمانو له مانه څه غواړئ؟

شیبه وروسته  زیړي رڼا ته دنجلۍ سترګي وبریښیدې.

 په سترګو پرتو ویښتانو ترشا يې په ښځې سترګي ولیګدې، هغې تور پړونی په سرووخو له رنګه داسې ښکاریده تا به ویل چې اوس يې تازه راواده کړي ده.

دنجلۍ سرپه یوه اوبله ولاړ ويې ویل خورې زه چیرته یم، داکسان څوک دې ایا ته يې هم راتښتولې يې؟

ښځې وچه ډوډۍ جلا کړه دمستوپه کاسه کې يې لاس ټیټ شو، تازه راوړل شوي نجلۍ مخ واړول زه ډوډۍ نه خورم، زما دپوښتني ځواب راکړه.

ښځي وویل که يې ونه خورې همداسې وږې به پاته شې.

ښځه ولاړه شوه دروازه بنده شوه، راوړل شوي نجلۍ یوازي پاته شوه، لاسونو يې درد وکړ، بیرته ارامه شوه، ويې نه غوښتل چې دلاسونو خلاصولو ته دوام ورکړي.

په سپین مخ داوښکو څاڅکې وځغلیدل، تورې غټي سترګي له اوښکو ډکي شوي، کورنۍ يې سترګوته جګه ولاړه وه، دمور اندیښنه ورسره زیاته شوه چې اوس به ددې په انتظار وې.

زرلښته دکور دوهمه لور وه هغې په ښوونځۍ کې زده کړې کولې، زرلښتې ښایسته تور اوږده ویښتان درلودو، په غوښه پټه وه، له رنګه سپینه وه، خو غامبورو يې سره لمبه کوله.

دشپې په خونه کې د جومات دملا امام په ګډون پنځه تنه ناست وو، له ډوډۍ خوړلو وروسته دنکاح مراسم پیل شول.

 ملا وویل ورشئ د نجلۍ وکیل معلوم کړئ.

 دوو کسانو یواوبل ته وکتل دواړه ولاړ شول، په دهلیز کې سره ودریدل.

 دکور خاوند وویل، هغه وکیل نه نیسې، له رنګه تور سړي وویل، ته يې وکیل يې، شیبه وروسته په خونه کې لاسونه پورته شول، ملا خپله برخه واخیسته او له خوني ووت.

یوساعت وروسته خوني ته په ونه جګ تور سړی ننوت، له غاړي يې تومانچه خلاصه کړه.

 نجلۍ ته يې مخ واړول، بس ته نوره زما میرمن شوې، راوړل شوي نجلۍ چیغې کړي، په خوله يې ډبل لاس را تاو شو.

خان محمد په سیمه کې دیو شخصي قوماندان نفر وو، هغه له رنګه توروو لمر سوزولی مخ يې درلود. دخولو بوی يې دوهمي خوتي ته رسیده، نجلۍ مخ واړول، په سپین مخ يې زیږ لاس تیر شو، غامبوری يې لوند شو.

 تر ملا يې غټ لاسونه تاو شول، نجلۍ ژړل، دخداي ظالمه پرې مې ږده، چې هرڅه غواړي زما پلار يې درکوي.

 په تور بدن یوازي سپین بلوز پاته شو، دنجلۍ د ټټر تڼي خلاصه شوه.

نجلۍ سترګي پتي نیولي وې، په خونه کې تیاره شوه.

سهار دکور مخي ته څو پرله پسې ډزي وشوي، ځوان ویښتان ږمونځ کړل، وسله يې اوږې ته کړه، له خوني ووت، نجلۍ په کونج کې د دوو پښو په سر ویریدلي ناسته وه، په تورو ویښتانو سپین پړونی راکش شو. په ټټر يې یخ شمال ننوت، ریږدېدلې ګوتي په تڼیو را تاو شوې.

شور ماشور جوړ شو، خان محمد ته يې خپل قوماندان مبارکي ورکړه، شیبه وروسته کوڅه له موټرو خالي شوه، کور کې یوازي دوه میرمني او یو نارینه پاته شو.

پاي

۱۱/۱۰/۱۳۹۵