راپور: حبیب الرحمن تاثیر

نوم مې سحرګله ده.

له کندوز څخه راغلې یم.

مور مې مړه ده.

پلار مې ژوندی دی.

پلار مې نه دی خبر چې سحرګله ژوندۍ که مړه ده؟.

 وسله‌ والو کسانو راڅخه درې کاله د جنسي وینځې په توګه استفاده وکړه.

دا د هغه ۱۵ کلنې سحرګلې خبرې دي چې ډیری وخت د تخار د چارواکیو او پولیسو ترڅنګ د ځینو ولسي خلګو د جنسي حوس ښکار شوې ده او دا چي په یوه وار نهو کسانو ورباندې جنسي تیری کړی، له نادانۍ، مجبورۍ او ناپوهۍ څخه د جنسي خواهشاتو ښکار شوې (سحرګله) اوس هیڅ اسره نه لري او په ټیټو سترګو د ټولنې خلګو ته ګوري.

سحرګلې! ته ګیله مه کوه، خپه کېږه مه، زما د وطن د ځینو خلګو جنسي خواهشات لکه: زما د وطن د ساړه ژمي په وارو پوښلیو غرو لیوان وږي شوي دي.

سحرګلې! ته ګیله مه کوه، خپه کېږه مه، زما د وطن د ځینو خلګو جنسي خواهشات لکه: د دوبي په سره ګرمي، ویړه دښته او ټکڼه غرمه کې د جل وهلي مساپر تندې اخیستي دي.

سحرګلې! ته ګیله مه کوه، خپه کېږه مه، زما د وطن د ځینو خلګو جنسي خواهشات لکه: د تورې شپې لار ورکی نابینا چې هر ځای یې لاس ولګیده، سرپه نه کوي.

سحرګلې! ستا په نازک وجود په یوه وار د نهو لیونیو سپو حمله لومړی وار نه ده،بلکې په دې وطن کې په وار وار ستا په رنګه نازک بدنونه دغه لیونو سپو داړلي دي.

سحرګلې!

موږ تاته شرمینده یو.

موږ تاته خړمخي یو.

مو وبخښه